Ákvörðun kærunefndar útboðsmála 10. nóvember 2025í máli nr. 29/2025:Alefli ehf.gegnFélagsbústöðum ogMannverki ehf.

LykilorðSjálfkrafa stöðvun samningsgerðar.

ÚtdrátturKærunefnd útboðsmála hafnaði kröfu varnaraðila um að sjálfkrafa stöðvun samningsgerðar yrði aflétt, sbr. 2. mgr. 107. gr. og 1. mgr. 110. gr. laga nr. 120/2016 um opinber innkaup.

Með kæru móttekinni hjá kærunefnd útboðsmála 30. júní 2025 kærði Alefli ehf. ákvörðun Félagsbústaða (hér eftir „varnaraðili“) að velja tilboð Mannverks ehf. í alútboði auðkenndu „Stekkjarbakki – íbúðakjarni“.

Kærandi krefst þess að ákvörðun varnaraðila um að velja tilboð Mannverks ehf. verði felld úr gildi samkvæmt 1. mgr. 111. gr. laga nr. 120/2016 um opinber innkaup. Hafi bindandi samningur verið gerður krefst kærandi óvirkni hans samkvæmt 115. gr. laga nr. 120/2016 og/eða annarra viðurlaga samkvæmt 118. gr. laganna. Kærandi gerir að auki kröfu um að kærunefnd útboðsmála láti uppi álit sitt á skaðabótaskyldu varnaraðila gagnvart sér, sbr. 2. mgr. 111. gr. laga nr. 120/2016, sem og kröfu um að varnaraðili greiði kæranda kostnað við að hafa kæruna uppi, sbr. 3. mgr. 111. gr. laga nr. 120/2016.

Varnaraðili krefst þess í greinargerð sinni 15. júlí 2025 að kærunni verði vísað frá kærunefnd eða henni verði hafnað. Þá er þess krafist að stöðvunarkröfu kæranda verði hafnað. Mannverk ehf. hefur ekki lagt fram athugasemdir vegna kærunnar.

Kærunefnd útboðsmála óskaði eftir frekari upplýsingum frá varnaraðila með tölvupósti 26. ágúst 2025. Varnaraðili svaraði beiðni kærunefndarinnar 29. ágúst 2025. Kærunefnd útboðsmála óskaði eftir frekari upplýsingum frá varnaraðila með tölvupósti 1. september 2025 og barst svar varnaraðila nefndinni 3. september 2025.

Í þessum hluta málsins verður tekin afstaða til fyrrgreindra krafna varnaraðila um að sjálfkrafa stöðvun samningsgerðar verði aflétt en úrlausn málsins bíður að öðru leyti endanlegs úrskurðar.

Varnaraðili auglýsti forval vegna hins kærða útboðs í byrjun árs 2025 og voru fimm fyrirtæki valin til þess að taka þátt í lokuðu útboði þann 27. febrúar 2025. Alútboðsgögn voru send til þeirra fimm bjóðenda sem höfðu verið valdir. Í grein 0.1.2 í alútboðsgögnum kom fram að í útboðinu væri leitað tilboða í hönnun og framkvæmd nýs íbúðakjarna að Stekkjarbakka 5. Þá kom fram í grein 0.1.4 að alverktaki skyldi byggja og fullgera húsnæðið ásamt lóð og bílastæðum og skila því fullbúnu til notkunar, að undanskildum innréttingum og heimilistækjum.

Í grein 0.4 í alútboðsgögnum var fjallað um skil og mat tilboða. Í grein 0.4.1 kom fram að tillögu bjóðenda ásamt tilskildum fylgigögnum skyldi skila rafrænt í útboðskerfi í samræmi við fyrirmæli í grein 0.4.4. Áskildi verkkaupi sér rétt til að vísa frá þeim tillögum sem ekki væru settar fram á þann hátt sem mælt væri fyrir um. Í grein 0.4.2 kom fram að skilagögn skyldi merkja með sérstökum hætti. Bjóðendur skyldu skila tillögu, greinargerð og rýmistöflu, og tekið fram að þessi skjöl skyldu vera nafnlaus og númer þeirra skyldu vera handahófskennd. Þá skyldi skila sundurliðun samningsupphæðar og skyldi það skjal vera undirritað. Skyldu upplýsingar um nöfn bjóðenda og tillöguhöfunda vera nafnlausar (auðkennalausar) og bæri bjóðendum að afmá öll einkenni sem hægt væri að rekja til bjóðenda, þar með talið allar rafrænar upplýsingar sem skjöl gætu innihaldið.

Í grein 0.4.6 í alútboðsgögnum kom fram að verkkaupi myndi skipa matsnefnd sem yrði samansett af fulltrúum varnaraðila og Velferðarsviðs Reykjavíkurborgar sem hefðu sérþekkingu á rekstri íbúðakjarna. Samkvæmt fyrirmælum í grein 0.4.7 skyldi matsnefnd við mat á úrlausnum taka tillit til þess að 1) tillagan félli vel að umhverfi sínu (10% vægi), 2) tillagan samræmist byggingarlýsingu, þ.e. stærð, rekstrarlegt hæfi, innra og ytra fyrirkomulag (50% vægi), og 3) tillagan samræmist kröfulýsingu, þ.e. tæknilegar lausnir og efnisval (40% vægi). Einkunn skyldi innifela alla þessa þætti og aðra sem fram kynnu að koma við yfirferð úrlausna. Einkunnir yrðu gefnar á bilinu 1,00 – 1,20 og verði einkunn síðan deilt upp í viðkomandi tilboðsfjárhæð til að fá verðsamanburð á milli tilboða. Það tilboð sem þá fengi lægstu tilboðsfjárhæð væri hagstæðasta tilboðið. Eftir opnun verðtilboða muni matsnefnd yfirfara þau með tilliti til ákvæða útboðsgagna og skili matsnefnd svo endanlegu áliti og umsögn sinni til verkkaupa.

Hinn 25. júní 2025 sendi varnaraðili bjóðendum tilkynningu um val á tilboði. Í tilkynningunni kom fram að allir bjóðendur hefðu skilað inn gildum tillögum en þrjár tillögurnar hafi verið með þeim annmarka að sjá mátti í innsendum gögnum hver bjóðandi væri. Af þeim sökum hefðu þær tillögur ekki verið teknar til mats og hafi þar með fengið einkunnina 1,000. Eftir opnun verðtilboða, með nafni eigenda tillagna, væri ljóst að tilboð Mannverks ehf. hefði verið talið hagstæðast og yrði því fyrir valinu. Tilboð kæranda var metið fjórða hagstæðasta tilboðið.

Hinn 25. júní 2025 sendi kærandi athugasemd við afgreiðslu tilboða til varnaraðila og benti á að þau þrjú tilboð, sem hefðu ekki verið nafnlaus, hefðu verið ógild sökum þessa þar sem þau stæðust ekki grein 0.4.2 í alútboðsgögnum. Varnaraðili svaraði athugasemd kæranda með bréfi 27. júní 2025 og hafnaði sjónarmiðum kæranda og benti á að þessi þrjú tilboð hefðu fengið lægstu einkunn samkvæmt grein 0.4.7. Hefði varnaraðili með því gætt meðalhófs og áhrif brota er varði merkingar aðeins látið bitna á þeim hluta sem sneri að störfum matsnefndar.

Kærandi bendir á að tilgangur þess að hafa handahófskennd númer á tillögum sé að ekki sé unnt að tengja þær við bjóðendur. Það sé til þess að matsnefnd geti metið tillögur hlutlaust án tillits til verðs og hver leggi þær fram, og til að síður komi til vanhæfis matsnefndarmanna samkvæmt stjórnsýslulögum nr. 37/1993, enda gildi II. kafli laganna um mat á hæfi í opinberum innkaupum samkvæmt 121. gr. laga nr. 120/2016. Kærandi telji að tilboð Mannvirkis ehf., sem og tveggja annarra tilboða, hafi ekki verið í samræmi við alútboðsgögn. Bendir kærandi í þessum efnum á greinar 0.4.1 og 0.4.2. Þá taki kærandi fram að kaupandi í opinberum innkaupum geti ekki aðeins áskilið sér rétt til að vísa frá tillögum sem séu ekki í samræmi við útboðsgögn, heldur sé kaupanda það skylt samkvæmt 82. gr. laga nr. 120/2016 og með vísan til jafnræðisreglu 15. gr. sömu laga. Ljóst sé að verkfræðistofa sú, sem hafi komið að útboðsferlinu, hafi átt að vera nokkurs konar veggur milli varnaraðila og matsnefndar, sbr. grein 0.3.12 í alútboðsgögnum. Matsnefndin hafi aðeins átt að meta gild tilboð án þess að hafa upplýsingar um frá hverjum þau stöfuðu og því hafi hún ekki lagt mat á tilboð sem lögð hafi verið fram í trássi við fyrirmæli útboðsgagna.

Kærandi bendir jafnframt á að í grein 0.1.3 í alútboðsgögnum hafi komið fram að tilboð skyldi uppfylla öll lágmarksákvæði útboðsgagna, og þá komi fram í greinum 0.3.2 og 0.3.3 að ef viðeigandi staðlar stangist á við útboðsgögnin þá gildi alútboðsgögnin og ennfremur ef texti útboðsgagna stangist á við lög nr. 120/2016 þá víki útboðsgögnin. Í grein 0.4.7 í alútboðsgögnum hafi verið fjallað um meðferð og mat tillagna og tekið fram að matsnefnd muni fara yfir og meta tilboð samkvæmt þeim reglum sem lýst sé í útboðsgögnum. Það sé þá á ábyrgð bjóðenda að tryggja að lausnir þeirra uppfylli kröfur alútboðsgagna og yfirferð matsnefndar hafi þar engin áhrif og aflétti ekki þeirri ábyrgð af bjóðendum. Matsnefndin muni aðeins taka fyrir gild tilboð samkvæmt ákvæðum alútboðsgagna. Kærandi telji það sé þversögn í niðurstöðu útboðsins í ljósi framangreinds, en við blasi að matsnefndin hafi talið þrjú lægstu tilboðin vera ógild fyrst hún hafi ekki tekið þau til mats. Í stað þess að vísa tilboðunum frá sem ekki hafi verið í samræmi við útboðsgögn hafi varnaraðili ákveðið að gefa ógildum tilboðum einkunnina 1,000, sem þýði að verðtilboðið stæði óbreytt. Sum tilboðin hafi því ekki verið skoðuð samkvæmt matsreglum í grein 0.4.7, þar á meðal tilboð Mannverks ehf.

Sé horft til valforsendna eigi þær væntanlega að falla undir besta hlutfall milli verðs og gæða samkvæmt 3. tölul. 1. mgr. 79. gr. laga nr. 120/2016 þótt framsetning þeirra sé ekki í samræmi við lagaákvæðið. Hvað sem öðru líði sé niðurstaða útboðsins ekki í samræmi við jafnræðisreglu 15. gr. laga nr. 120/2016 og 82. gr. sömu laga. Þá bendir kærandi á að í svari varnaraðila 27. júní 2025 til kæranda sé því ekki mótmælt að framsetning tilboðs hafi verið í ósamræmi við fyrirmæli alútboðsgagna, en hafi engu að síður ákveðið að tilboðin myndu halda gildi sínu og fá lægstu einkunn. Sem áður segir sé ekki heimilt að áskilja sér rétt til þess að meta tilboð gilt í opinberum innkaupum ef það sé ekki í samræmi við útboðsgögn, heldur skuli meta slík tilboð ógild samkvæmt 82. gr. laga nr. 120/2016. Í þessum efnum vísar kærandi jafnframt til dóms Héraðsdóms Reykjavíkur í máli E-205/2018, þar sem bjóðandi hafði ekki farið eftir fyrirmælum útboðsgagna og var tilboð félagsins þar með ógilt. Að auki telji kærandi að aðferð varnaraðila við mat á tilboðum sé í andstöðu við leiðbeiningar fjármálaráðuneytisins sem byggist á lögum um opinber innkaup. Grundvallarreglan sé sú að ógild tilboð, sem ekki séu í samræmi við kröfur útboðsgagna, skuli ekki tekin til mats. Því hafi varnaraðila verið óheimilt að meta tilboðin gild og gefa þeim einkunn.

Kærandi bendir einnig á að Mannverk ehf. hafi ekki verið með jákvætt eigið fé samkvæmt ársreikningi síðasta árs, en í forvalsgögnum hafi komið fram í grein 0.5.3 að bjóðandi skyldi vera með jákvætt eigið fé. Krefst kærandi þess að kærunefnd útboðsmála kanni þetta atriði sérstaklega. Telji kærandi að þetta kæruefni sé ekki of seint fram komið. Spurning sé hvort byggt hafi verið á einhverjum öðrum gögnum um fjárhagslegt hæfi Mannverks ehf. eða hvort litið hafi verið framhjá eiginfjárstöðu þess. Í þessu sambandi vísar kærandi til og reifar úrskurð kærunefndar útboðsmála nr. 13/2020.

Varnaraðili bendir á að tilgangur kröfunnar um nafnlaus skil á tilboðum, sbr. grein 0.4.2 í alútboðsgögnum, hafi verið að tryggja hlutlaust mat matsnefndar án tillits til verðs eða uppruna tilboðs, og að koma í veg fyrir vanhæfi matsnefndarmanna gagnvart matskenndum þáttum. Segja megi að útboðið hafi skipst svo að mat matsnefndar gilti 20% og fjárhæð tilboðs gilti 80%, þ.e. ef bjóðandi fái einkunnina 1,2 frá matsnefnd þá vegi það 20% á móti fjárhæð tilboðs. Matsnefndinni hafi ekki verið að öðru leyti ætlað að hafa afskipti af tilboðinu. Tilboð Mannverks ehf. og tveggja annarra bjóðenda hafi ekki uppfyllt að öllu leyti fyrirmæli útboðsgagna um nafnlaus skil. Tilboð Mannverks ehf. hafi ekki borið á yfirborðinu neina nafngreiningu, en þegar bendill hafi verið dreginn yfir einn stað á rafrænu skjali hafi mátt sjá nafn hönnuðar. Varnaraðili hafi í kjölfarið þurft að taka ákvörðun um hvernig skyldi fara með umrædd tilboð. Hafi varnaraðili metið það svo að ekki væri skýrt kveðið á um afleiðingar þess að umræddum fyrirmælum um nafnleynd væri ekki fylgt í alútboðsgögnum sem leitt gæti til algjörrar ógildingar tilboðanna. Verkkaupi hefði áskilið sér rétt til að vísa slíkum tilboðum frá, sem ekki væru sett fram á þann hátt sem mælt væri fyrir um, sbr. grein 0.4.1. Varnaraðili hafi litið til meðalhófsreglunnar og ákveðið að tilboð þessi fengju einfaldlega lægstu mögulegu einkunn, eða 1,0, fyrir þann hluta sem sneri að mati matsnefndar, en tilboð hefðu ekki getað fengið lægri einkunn. Hafi matsnefndin því ekki lagt mat á umræddar tillögur þeirra.

Varnaraðili telji að þessi aðferð hafi tryggt að hugsanlegt forskot þessara tilboða hefði ekki áhrif á gæðamat þeirra. Þessi nálgun sé að mati varnaraðila í samræmi við meginreglur útboðsréttar, sérstaklega reglunnar um meðalhóf. Kærunefnd útboðsmála hafi í fyrri úrskurðum sínum lagt áherslu á að kaupanda sé heimilt að beita eigin mati og svigrúmi við val á forsendum fyrir mati á tilboðum, svo framarlega sem þær séu skýrar og hlutlægar, sbr. úrskurðir nefndarinnar nr. 28/2022 og 9/2023. Þótt formlegum fyrirmælum hafi ekki verið fylgt að öllu leyti, hafi verið tekið tillit til þess með því að láta það bitna á gæðaeinkunn tilboðanna, sem nafnleyndin hafi beinst að.

Varnaraðili bendir jafnframt á úrskurð kærunefndar útboðsmála í máli nr. 10/2025, þar sem nefndin felldi úr gildi ákvörðun dómnefndar um ógildingu tilboðs vegna þess að dómsnefndin hafði ekki skýra heimild í útboðsgögnum til slíkrar ógildingar. Á sama hátt sé það mat varnaraðila að útboðsgögnin hafi ekki skýrt kveðið á um að fyrirmæli á nafnleyndarreglu myndi leiða til algjörrar ógildingar tilboðs. Því hafi verið valið að beita vægari en málefnalegri refsingu, þ.e. lægstu einkunn fyrir gæðamat. Þá hafni varnaraðili sjónarmiðum kæranda um fordæmisgildi dóms Héraðsdóms Reykjavíkur í máli E-205/2018.

Að því er varðar sjónarmið kæranda um fjárhagslegt hæfi Mannverks ehf. þá bendir varnaraðili á að félagið hafi uppfyllt kröfur í grein 0.5.3 í forvalsgögnum um fjárhagslegt hæfi á grundvelli þeirra gagna sem félagið hafi lagt fram. Því til viðbótar séu kröfur sem varða fjárhagslegt hæfi sett fram of seint, enda hafi verið upplýst um niðurstöðu forvalsins 7. mars 2025.

Kæra málsins hafði í för með sér sjálfkrafa stöðvun samningsgerðar samkvæmt 1. mgr. 107. gr. laga nr. 120/2016. Í 1. mgr. 107. gr. laganna kemur fram að ef ákvörðun um val tilboðs er kærð innan lögboðins biðtíma samkvæmt 86. gr. laganna sé gerð samnings óheimil þar til kærunefnd útboðsmála hefur endanlega leyst úr kærunni. Samkvæmt 2. mgr. sömu greinar getur kærunefnd, hvort heldur að kröfu varnaraðila eða að eigin frumkvæði, ákveðið að aflétta banni við samningsgerð, en við slíka ákvörðun gilda ákvæði 110. gr. laganna eftir því sem við á. Í því felst að einungis á að viðhalda stöðvun hafi verulegar líkur verið leiddar að broti gegn lögum um opinber innkaup eða reglum settum samkvæmt þeim við tiltekin innkaup sem leitt getur til ógildingar ákvörðunar eða annarra athafna varnaraðila.

Líkt og að framan greinir voru gerðar kröfur til skila og mats tilboða í grein 0.4 í alútboðsgögnum. Kom m.a. fram í grein 0.4.1 að verkkaupi áskildi sér rétt til þess að vísa frá þeim tillögum sem ekki væru sett fram á þann hátt sem mælt væri fyrir um. Í grein 0.4.2 kom fram að merkja skyldi skilagögn með þeim hætti sem lýst væri í greininni, þ.e. í fyrsta lagi skyldi skila inn tillögu og nota sjö stafa handahófstölu sem útboðskerfið myndi úthluta. Teikningar skyldu auðkenndar með handahófsnúmeri og jafnframt tekið fram að þær skyldu vera nafnlausar. Í öðru lagi skyldi skila greinargerð sem væri eins merkt og tekið fram að hún skyldi vera nafnlaus. Í þriðja lagi skyldi skila rýmistöflu sem merkt væri með sama hætti og skyldi hún einnig vera nafnlaus. Í fjórða lagi skyldi skila sundurliðun samningsfjárhæðar, merktri með sama hætti en skjalið skyldi vera undirritað. Loks í fimmta lagi skyldi skila upplýsingum um nöfn bjóðenda og tillöguhöfunda og tekið fram að þar sem tillögur ættu að vera nafnlausar (auðkennalausar) bæri bjóðendum að afmá öll auðkenni sem hægt væri að rekja til bjóðenda, þar með talið allar rafrænar upplýsingar sem skjöl gætu innihaldið.

Þá kom fram í grein 0.4.6 að verkkaupi myndi skipa matsnefnd skipaða fulltrúum varnaraðila og velferðarsviðs Reykjavíkurborgar sem hafi sérþekkingu á rekstri íbúðakjarna. Í grein 0.4.7 var fjallað um meðferð og mat tillagna. Tekið var fram í greininni að matsnefnd myndi aðeins taka fyrir gild tilboð samkvæmt ákvæðum alútboðsgagna. Skyldi tillaga vera í samræmi við gildandi deiliskipulag til þess að vera tæk til mats, ella yrði hún ekki tekin til mats. Við mat á úrlausnum skyldi matsnefnd taka tillit til þriggja atriða sem hefðu mismikið vægi. Í fyrsta lagi að tillagan félli vel að umhverfi sínu, sem gilti 10%. Í öðru lagi að tillagan samræmdist byggingarlýsingu, þ.e. að stærð, rekstrarlegu hæfi, innra og ytra fyrirkomulagi, sem gilti 50%. Í þriðja lagi að tillaga samræmdist kröfulýsingu, þ.e. tæknilegar lausnir og efnisval, sem gilti 40%. Í ákvæðinu var jafnframt tekið fram að einkunn skyldi innifela alla þessa þrjá þætti og aðra, sem kynnu að koma fram við yfirferð úrlausna. Skyldi gefa einkunn á bilinu 1,00 til 1,20 og yrði einkunn síðan deilt upp í viðkomandi tilboðsfjárhæð til að fá verðsamanburð milli tilboða. Loks kom fram að eftir opnun verðtilboða myndi matsnefnd yfirfara þau með tilliti til útboðsgagna.

Í 66. gr. laga nr. 120/2016 er fjallað um val tilboða og gerð samnings. Í 1. mgr. ákvæðisins segir að ákvörðun um gerð samnings skuli tekin á grundvelli forsendna sem fram koma í 79.-81. gr. laganna enda sé tilteknum skilyrðum í þremur stafliðum 1. mgr. fullnægt. Í a. lið er áskilið að tilboð skuli uppfylla kröfur, skilyrði og viðmiðanir sem fram koma í útboðsgögnum og sé ekki ógilt eða óaðgengilegt, sbr. 82. gr., og eftir atvikum að teknu tilliti til gildra frávikstilboða samkvæmt 52. gr. Í þessu felst að til þess að tilboð komi til efnislegrar skoðunar verður tilboð að uppfylla þær kröfur sem fram koma í útboðsgögnum.

Það er meginregla útboðsréttar að bjóðendur bera ábyrgð á tilboðum sínum og að þeim sé skilað í samræmi við kröfur útboðsgagna, eftir atvikum eins og þeim hefur verið breytt eða þau nánar skýrð við meðferð útboðsins, sbr. t.d. úrskurð kærunefndar útboðsmála 20. september 2022 í máli nr. 15/2022. Líkt og að framan greinir hefur varnaraðili upplýst um að þrjú tilboð hefðu verið haldin ágalla þannig að hægt væri að sjá hver væri bjóðandi, þ. á m. tilboð Mannverks ehf. Fyrir liggur að varnaraðili ákvað að gefa þeim tilboðum einkunnina 1,00 eða lægstu einkunn samkvæmt grein 0.4.7 í alútboðsgögnum.

Svo sem fyrir liggur uppfyllti tilboð Mannverks ehf. ekki þær kröfur, skilyrði og viðmiðanir útboðsgagna sem lutu að nafnleynd. Af a. lið 1. mgr. 66. gr. virðist því leiða að óheimilt var að velja tilboð Mannverks ehf. Vandséð er hvernig unnt geti verið að afsaka að víkja frá reglu a. liðar en reglum um nafnleysi er ætlað að tryggja tiltrú á að endanlegt val kaupanda á tilboði ráðist af gæðum fram boðinna lausna og litist með engum hætti af nöfnum bjóðenda. Auk þessa kom skýrt fram í ákvæði 0.4.7 að matsnefnd skyldi aðeins taka fyrir gild tilboð samkvæmt ákvæðum alútboðsgagna. Í ákvörðun varnaraðila um að tilboð Mannverks ehf. kæmi ekki til mats hjá matsnefndinni virðist þannig felast sú afstaða að tilboð Mannverks ehf. hafi verið ógilt, enda vandséð að öðrum kosti hvernig hefði verið hægt á grundvelli útboðsskilmála að halda tilboðinu utan matsferlisins.

Verður því á þessu stigi málsins miðað við að líkur standi til þess að ákvörðun varnaraðila hafi farið í bága við meginreglu útboðsréttar um jafnræði og gagnsæi, sbr. 15. gr. laga nr. 120/2016. Að þessu virtu verður, á þessu stigi málsins, að fallast á með kæranda að tilboð Mannverks ehf. hafi verið ógilt og að varnaraðila hafi borið að vísa því frá hinu kærða alútboði.

Samkvæmt framangreindu verður að telja, eins og mál þetta liggur fyrir á þessu stigi, að verulegar líkur hafi verið leiddar að broti gegn lögum nr. 120/2016 sem leitt geti til ógildingar á ákvörðun varnaraðila um val á tilboði í hinu kærða alútboði, sbr. 2. mgr. 107. gr. og 1. mgr. 110. gr. laga nr. 120/2016. Er kröfu varnaraðila um afléttingu sjálfkrafa stöðvunar samningsgerðar, sem komst á með kæru í máli þessu, því hafnað.

Kröfu varnaraðila, Félagsbústaða, um afléttingu sjálfkrafa stöðvunar samningsgerðar vegna alútboðs auðkenndu „Stekkjarbakki – íbúðakjarni“, er hafnað.