Με ιδιαίτερη τιμή βρίσκομαι απόψε στη Δευτερά, σε μια εκδήλωση με βαθιά ανθρώπινο περιεχόμενο. Μια εκδήλωση που ξεκινά από τη μνήμη σπουδαίων ευεργετών και φτάνει μέχρι το χαμόγελο ενός παιδιού που βραβεύεται, μέχρι την προσπάθεια ενός νεαρού αθλητή, μέχρι την πράξη ενός ανθρώπου που δίνει αίμα για κάποιον που ίσως να μη γνωρίσει ποτέ.

Αυτή είναι η δύναμη τέτοιων πρωτοβουλιών. Φέρνουν κοντά την ιστορία ενός τόπου, την προσφορά ανθρώπων που άφησαν αποτύπωμα και την ελπίδα που κουβαλά η νέα γενιά.

Ο Αναστάσιος, ο Χρήστος και ο Κωνσταντίνος Λεβέντης υπήρξαν άνθρωποι που αγάπησαν τον τόπο τους με πράξεις. Αντιλήφθηκαν την επιτυχία ως ευθύνη. Στήριξαν την παιδεία, τον πολιτισμό, την κοινωνία, τις κοινότητες, τον άνθρωπο.

Και γι’ αυτό η προσφορά τους εξακολουθεί να μνημονεύεται με σεβασμό. Διότι η πραγματική ευεργεσία αφήνει ρίζες. Ρίζες που συνεχίζουν να δίνουν καρπούς πολλά χρόνια μετά.

Υπάρχει μια φράση που συμπυκνώνει το βαθύτερο νόημα της προσφοράς: «Ο άνθρωπος περνά από τον χρόνο. Η προσφορά του περνά στους ανθρώπους και συνεχίζει να ζει μέσα από αυτούς».

Αυτό ακριβώς τιμούμε απόψε. Την προσφορά που γίνεται φως για άλλους. Την πράξη που ξεπερνά εκείνον που την έκανε. Το αποτύπωμα που μένει, όταν οι ευεργέτες φεύγουν, μα η ευεργεσία τους συνεχίζει να σηκώνει ανθρώπους, να στηρίζει όνειρα, να ανοίγει δρόμους.

Η παρουσία απόψε του Προέδρου του Ιδρύματος Α. Γ. Λεβέντη προσδίδει ιδιαίτερη βαρύτητα στη σημερινή βραδιά. Είναι η ζωντανή συνέχεια ενός οράματος που πέρασε από γενιά σε γενιά, χωρίς να χάσει την ουσία του.

Ένα όραμα που εξακολουθεί να υπηρετεί την παιδεία, τον πολιτισμό, την κοινωνική προσφορά και την Κύπρο. Με συνέπεια, με σεμνότητα και με την ευθύνη που συνοδεύει μια μεγάλη κληρονομιά.

Απόψε όμως το βλέμμα μας στρέφεται και στα παιδιά μας. Στους μαθητές και τις μαθήτριες που βραβεύονται για την προσπάθεια, την επιμονή, την αφοσίωσή τους.

Πίσω από κάθε διάκριση υπάρχει μια διαδρομή. Υπάρχουν ώρες μελέτης, αγωνίες, θυσίες, οικογένειες που στάθηκαν δίπλα τους, εκπαιδευτικοί που τους καθοδήγησαν, άνθρωποι που πίστεψαν στις δυνατότητές τους.

Το ίδιο ισχύει και για τους νεαρούς αθλητές, τις ακαδημίες, τους προπονητές και όλους όσοι κρατούν ζωντανό το αθλητικό πνεύμα της Δευτεράς. Η κοινότητα αυτή έχει αναδείξει αθλητές και αθλήτριες που διακρίθηκαν, καταξιώθηκαν και τίμησαν τον τόπο τους.

Κάθε τέτοια πορεία αρχίζει συνήθως αθόρυβα. Σε ένα γήπεδο, σε μια προπόνηση, σε μια συμβουλή του προπονητή, σε μια οικογένεια που περιμένει στην κερκίδα, σε ένα παιδί που μαθαίνει να σηκώνεται μετά από κάθε δυσκολία.

Η αποψινή βραδιά μάς θυμίζει κάτι ουσιαστικό. Ένας τόπος προχωρά όταν ξέρει να τιμά εκείνους που πρόσφεραν, να στηρίζει εκείνους που προσπαθούν και να ανοίγει δρόμο σε εκείνους που έρχονται.

Θερμά συγχαρητήρια στον «Εθνικό» Δευτεράς για τη διαχρονική του προσφορά, στους διοργανωτές, στους μαθητές και τις μαθήτριες που βραβεύονται, στους νεαρούς αθλητές και αθλήτριες, στους γονείς, στους εκπαιδευτικούς και στους προπονητές τους.

Όσο υπάρχουν κοινότητες που θυμούνται, άνθρωποι που προσφέρουν και παιδιά που αγωνίζονται, μπορούμε να αισιοδοξούμε για την Κύπρο που χτίζουμε.